İşkence silikonları

     Yazmayalı çok uzun bir süre oldu, farkındayım. Araya yaz okulu vizesi, konuları yetiştirmek ve bir de erkek arkadaşımın taşınma telaşı girdi. Doktora bahsettiğim gibi Pazartesi günü gittim. Aslında fazlasıyla heyecanlıydım .

   Biraz da korkuyordum. Aslında korkulacak hiç bir şeyin olmadığının farkındaydım fakat insan işte yine de korkuyor. O gün benimle birlikte burnundan kim ameliyat olduysa oradaydı. Doktorun acil bir ameliyatı çıktığı için beklemek zorunda kaldım. Aslında bekledikçe biraz heyecanımı unutuyordum. Zaten benim gibi altı kişi daha olduğu için oradakilerle sohbet ediyor ve ameliyat sonrası yaşadıklarını dinliyordum. Biran o kadar insan sıralanınca kendimi kesimi bekleyen kuzu gibi hissettim. Gerçekten benim yaşadığım ağrılarımdan, zonklamalarımdan çok daha ağırları vardı. Kız canı yandığı için ağlıyor ve ağladıkça gözünden kan geliyordu. Sanırım başıma gelse terastan atlardım, panikten. Her neyse sıra bana geldi. Devlet hastanesi olduğu için video çekemedim. Zaten beni o halde görüp ürkmenizi çok istemezdim. Silikonları alırken böyle düşersiniz, diziniz kabuk tutar ve o kabuğu soymaktan hem haz alır hem de azda olsa acı hissedersiniz ya öyle bir şey hissettim. Sol burnum değil ama sağ burnum beni gerçekten zorladı. Yerleşmiş ve biraz üstü kabuk tuttuğu için sancılı oldu. Aslında silikonların amacı yumuşak plastik gibi olduğu için yapışmaması ama... Doktorum dikişlerin kendisinin düşeceğini ve herhangi bir müdahale etmeyeceğini söyledi. Fakat cuma günü kabuklarım için su vereceğini ve gitmem gerektiğini söyledi.

  İşte en keyif aldığım an geldi. Birkaç gün geçti ve elimde olmadan kabuklarımı sürekli çekeliyor ve soyuyordum. Belki size iğrenç gelebilir ama benim için en keyif aldığım kısmı burasıydı. Ama keyif alırken kanamasından ürkmedim değil. Sadece sağ burnum da dikiş olduğu için şanslıydım. Sağ burnumdan bir parça elime dikiş düştü. Cuma günü kontrole gitmedim tabi ki. Aslında yanlış yapmış olabilirim bu konuda. Fakat sabah kalkmakla ilgili ciddi sorunlarım var. Salı günü beşten sonra doktorun randevusuz muayene günüydü. Gittim ve doktor dikişlerimi aldı. Normalde almamalıymış fakat sigara kullandığım için kabuklar dikişim de sorun yaratıyormuş. Tırsaklığım ve tatlı canımın olması yüzünden aşırı gerildim. Gerçekten zonkladı. Bir kaç saat burnumla kamyon taşıyormuşum gibi bir ağırlık hissettim. Ama her şey gibi bu durumda geçti. Ve evet artık özgürüm. Tek sorunum hala burnumdan nefes almaya alışamamış olmam. Kendimi bildim bileli, yaklaşık yirmi iki senedir ağzımdan nefes alıp, verdiğim için burnumdan nefes almayı unutuyorum. Ciddi ciddi kendimi hazırlıyorum uyumadan önce. Başkada bir şeyim yok. Normal çalışma hayatına da artık geri dönebilirim. Bir ay sonra kontrole çağırdı o kadar .

   Evet, bu ameliyat işi de bu kadar. Uzun veya kısa süren, kolay veya zor bir ameliyatta olsa bu sürede gerçekten yanınızda olmasını ve size katlanabilen birinin olmasını tercih edin derim. Bu konu da çok şanslıydım. Annem, erkek arkadaşım ve hatta onun annesi bile sürekli yanımdaydılar. Onlara da bana katlandıkları için çok teşekkür ederim. Görüşmek üzere...

Duş sendromu

 

     Merhaba arkadaşlar. Şuan ameliyat sonrası 4. günüm. En son yazdığım dan beri neler yaşandı, sizinle bunları paylaşmak istiyorum .

     Öncelikle cuma günü duş almayı denedim. Denemek ? Nasıl ya denenir mi duş alınır filan demeyin hiç. Öncelikle pazartesi silikonlarım çıkana kadar su değmemesi lazım. Bunun için boynumdan aşağısını annemden yardım alarak yıkadım. Buraya kadar  hiç bir sorun yok. Saçlarıma gelirsek eğer; sandalyeye oturdum ve kafamı yatıra bildiğim kadar arkaya yatırdım ve annem o şekilde yıkadı. Saçlarımı bildiğiniz el yıkadığımız lavaboda yıkadık. O sürede boynumu, kafamı geriye atmaktan kısmi felç geçiriyorum sandım. Ama yıkandığım için aşırı mutlu oldum tabi. Yani her gün sabah , akşam duş alanlar anlar halimden. İki gün boyunca duş alamamış olmanın ne kadar rahatsız ettiğini az çok anlarsınız. Yalnız kafamı geriye attığım için müthiş bir zonklama hissettim. Ağrılarım kendilerini göstermeye başladılar ve o gün akıntım arttı. Her neyse öyle böyle akşam oldu. Saat 12 civarıydı, uyumam lazım yani bunu biliyorum ama kesinlikle uyuyamıyorum. Buda beni aşırı strese sokuyor. Yani hani bilirsiniz ertesi gün önemli bir sınavınız vardır. Erken kalkmanız gerekir ve bunun için erken yatmanız gerekir ama yatamazsınız. Sağa sola dönersiniz olmaz. Buda insanı istemsizce strese sokuyor tabi. Üstümde sadece uyumamış olmanın stresi değil; Pazartesi silikonların çıkacak olması, acaba kemiklerim düzelmiş midir? Yoksa başka bir ameliyat isteyecek mi? Bu gibi sorular daha çok insanı strese sokuyor.

     Sanırım biraz fazla kafaya takmış olmalıyım ki panik atak geçirdim ve soluğu hastanede aldım. Aslında tansiyonumun düştüğünü sanmıştım. Sakinleştirici iğne yapmak istediler fakat ben iğne lafını duyar duymaz su koydum. Daha sonra serum verelim dediler ve bunun için damar yolu açmaları gerekiyor. Bunu da istemedim. Sanırım ameliyat sandığımdan daha çok travma yarattı bende. Sebebi bazı şeylerimi açık açık doktorla konuşmamış olmam. Normal hayatıma geri döneceğimi sanmış olmam ve böyle  olmaması beni strese sokmuş, biraz şok etkisi yaratmış olabilir. Neyse eve geldim uyumam yine sabah altıyı buldu.

     Neyse şuan iyiyim sanırım bunu atlattım. Dizi izliyorum, arada kitap okuyorum. Bu şekilde pazartesiye kadar vakit geçirmeye çalışıyorum. Koku alamıyordum hala koku alamıyorum. Diş fırçalarken çok zorlanıyordum ama şuan çok rahat olmasa da diş fırçalaya biliyorum. İki yastıkla yatıyordum, tek yastığa düşürdüm. Ve sırt üstü yatmam gerekiyordu fakat dün istemsizce yan dönmüşüm. Bu herhangi bir ağrıya şişliğe yol açmadı. Yavaş yavaş toparlıyorum işte. Eğer yapabilirsem silikonlarımın çıkarılırken ki videosunu sizlerle paylaşacağım.

Deviasyon ameliyatı ve sonrası

     Merhaba arkadaşlar. Öncelikle Deviasyonun ne anlama geldiğiyle başlayalım; burnunuzun içinde ki ortada bulunan kıkırdak-kemik duvarın eğikliği anlamına gelmektedir. Dışarıdan bu eğrilik pek belli olmayabilir. Çok kolay bir ameliyat olarak gözükse de aslında  o kadar da basit bir ameliyat değildir. Şuan ameliyatımın üstünden tam 48 saat geçti. Bu 48 saat için de yaşadığım zorluklardan bahsedelim.

     İlk ameliyattan çıktığımda çok pişmandım ameliyat olduğum için. İnternet de bazı şeyler araştırmıştım ama kimse bana bu kadar zor olacağından bahsetmedi. Kesinlikle ameliyat kararı aldıktan sonra sizi nelerin beklediğini doktorunuza sorun ve açık açık anlatmasını isteyin. İlk çıktığınızda ameliyathane soğuk olduğu için üşüyorsunuz zaten o an tek derdiniz üşümek ve üşümeye bağlı olarak kendinizi sıktığınız için omuz, sırt ağrınız oluyor. He bir de anestezi için boğazınızdan sokulan borunun acısı oluyor. Tahriş oluyor. Uzun bir süre kan tükürüyorsunuz ki ben hala ara ara tükürüyorum. Sabah oldum ameliyatımı. 4 saat kadar hiçbir şey yiyemiyor, içemiyorsunuz. Zaten yemek, içmek o sıra pek aklınıza gelmiyor. Dört saatin sonunda sıvı şeyler yiyebiliyorsunuz. Daha sonra kullanmanız gereken size ilaçlar ağrı kesici veriyorlar. Ben genelde uyuduğum için açıkçası çok ağrı hatırlamıyorum. Zaten akşam sekize kadar ayağa kalkmamanız isteniyor ama ben doktorları dinlemedim kalktım. En azından lavabo için. Tabi siz kalkmayın çünkü; tansiyonunuz düşüp, başınız dönüp kusa biliyor, yere düşebiliyorsunuz. Akşam yedi gibi hastanede gezinmeye başladım. Aşağı indim sigara içtim kendime geldim.

     Aslında sigara kullanıyorsanız ameliyattan en az iki gün önce kesmeniz gerekiyor. Ve ameliyattan sonra çok az 1-2 tane içmelisiniz. Ben yine doktorumu dinlemedim o akşam yatana kadar üç tane içtim. Daha sonra uyudum. Sabah altı gibi hastanenin kahvaltı muhabbetine uyandım. Kahvaltımı ettim, sigaramı içtim geri uyudum. Ona doğru doktorum geldi. Bizi sırayla alacağını silikon tamponu çıkaracağını söyledi. Bu arada  öncelikle burnun dışına bir tampon yapıyorlar. Bu dışta ki kanama için. Daha sonra içte silikon tamponlar birde silikon destekleyiciler oluyor. Kemiklerin düzelmesini destekleyen. Öncelikle tamponları çıkarınca çok rahatlayacağımı düşündüm. Dış tampon yemek yememe her şeye engeldi, içtekiler de çok kaşındırıyordu. Çıkardıktan sonra çok az bir rahatlama oldu onun dışında büyük bir etkisi olmadı. Ama çıkarırken biraz korktum ve tansiyonum düştü, karnıma ağrı girdi ve birden başım dönmeye başladı. Hemen yatırdılar beni orada tabi. Silikonlar çıkarken çok az bir sızlama hissettim burnumda.

   Daha sonra taburcu oldum. Reçete verdiler. Bir ağrı kesici, burun spreyi ve antibiyotik var. Ama eve geldiğim için aşırı mutluydum. Bir şeyler yedim, ağrı kesici aldım ve uyudum. Ben ağrılarım için bu iyileşme sürecin de sürekli uyumayı tercih ediyorum. Sizin için nasıl olur bilemem ama hastanede yanımda yatan kız ağrıları yüzünden uyuyamıyor sürekli iğne vuruluyordu. Buda bazı şeylerin kişiden kişiye değiştiğini gösterir. Uyuyordum tabi uykularım kesik kesik oluyor. Dört saatte bir uyanıyorum. Akşam üstü uyandım. Yaz okulum var. Sınıf grubuna filan yazdım. Yani birden normal hayatıma dönebileceğimi düşündüm.

     Yanılmışım. Bilgisayarı açtım, indirdiğim kitabı okumak istedim. Hemen bir baş dönmesi , baş ağrısı, burnumda akıntı oldu. Moralim çok bozuldu. Günlük yaşantıma uzun süre geri dönemeyeceğimi düşünmeye başladım. İstemsizce karamsar oldum. Kapatıp bir süre daha uyudum. Uyandım, yemek yedim, ilaç aldım derken kendimi bir tık daha iyi hissettiğimi fark ettim. Biraz vakit geçirdim derken yine bir ağrı başladı. Soğuk kompres yaptım ki bunu yüzünüz şişmesin diye yapmalısınız ara ara. Kısacası çok fazla oturur pozisyonda durunca ağrı başlıyor ve sızıntı oluyor burundan. İlaç aldım uyudum . Sabah sekize doğru uyandım. Birden burnumun açıldığını ve burnumdan nefes aldığımı hissettim. Benim için o kadar mükemmel bir histi ki anlatamam. Tam seviniyorum , mutluyum derken; tak, elimle yanlışlıkla burnuma vurdum. Hafif bir zonklama hissedip geri uyudum. Uyumak aslında biraz zor çünkü 1-2 gün kadar 2 yastıkla uyumanız ve sırt üstü bir  pozisyon almanız gerekiyor. Benim gibi yan yatmaya alışanlar için çok zor bu. Onda ilacımı almam gerektiği için ona doğru kalktım . Bir şeyler yedim, ilaç aldım ve şuan bu yazıyı yazıyorum .Bilgisayar başında düne oranla daha rahat vakit geçirebiliyorum. Demek ki yavaş yavaş normal hayatıma geri dönebiliyorum. Açıkçası bu konuda biraz aceleciyim sanırım. Şuan tek hissettiğim şey burnumda; grip olursunuz, burnunuz tıkanır, nefes alamazsınız. O burun bir türlü açılmaz böyle gıdıklanır ya burnunuz şuan öyle hissediyorum.

   Bugün günlerden cuma , pazartesi kalan silikonlarımı alması için doktora gideceğim. O sırada sanırım dikişlerimi de alacaklar. Sizinle gelişmeleri paylaşmaya devam edeceğim.